X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

ناقص الخلقه

یکشنبه 25 تیر‌ماه سال 1391 12:59 ب.ظ نویسنده: پگاه چاپ

سالها پیش دوستی میگفت وبلاگ نویسی مثل مخدر است. معتادش میشوی. البته ان موقع ها هنوز این شبکه های اجتماعی مثل امروز همه گیر نشده بود . همین وبلاگ ها آخر ارتباط بود برای خودش. میشد از هر چیزی نوشت. آنقدرها محتوا مهم نبود . اما حالا . . .

طرف میپرسه یه وبلاگ توپ پیدا کردم و وقتی بهش سر میزنی کلی حرف های خودمونی و قشنگ میخونی. با کلی جزئیات جالب و جذاب. یک دید تازه. کیفور میشوی. حسودی میکنی حتی . بعد هی زور میزنی چیزی مثل او بنویسی و خب نمیشود . همه نمیتوانند جذاب بنویسند.

نوشتن هنر است و برای خلق یک هنر باید رها باشی. ذهنت را از هر چه باید و نباید خالی کنی. و غیر این باشد همیشه یه جای کار ناقص میشود. یک پایش میلنگد مثلن.

الان حس میکنم کلی بچه ی ناقص الخلقه دارم که روی دستم مانده اند. منتظرم شفا پیدا کنند.

نظرات (3)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل (پنهان میماند) :
وب/وبلاگ :
متن نظر :
Abed
دخیل می بندیم به همین چار دیواری برای شفا...
امتیاز: 0 0
پاسخ:
این چار دیواری اگه شفا میداد که خودش منتظر معجزه نبود . . .
یا من اسم هو دوا
امتیاز: 0 0
پاسخ:
جواب نمیده در این موارد !
امیرعلی http://eskele.blogfa.com
وبلاگ نویس مثه یه موتور دیزلیه ، دیر روشن میشه ، اما وقتی روشن شد ، دیگه خاموش کردنش کار حضرت فیله .
امتیاز: 0 0
پاسخ:
همچین هم سخت نیست خاموش کردنش. بلدند . . .